Showing posts with label விசிட். Show all posts
Showing posts with label விசிட். Show all posts

சென்னை டைரிக்குறிப்பு!

Thursday, July 16, 2009

அதிகாலையில் ‘சூடான டீ. காஃபிக்களுக்காக’ ‘ஆவின் பால்’கள் ஜில்லென்று வாசலில் பூத்திருக்கின்றன. ‘கௌசல்யா சுப்ரஜா‘ அரைத்தூக்கத்தில் காதினில் சுக ராகம் பாய்ச்சுகிறது.

கடற்கரையில் ‘சக்கரை‘ வி.ஐ.பி.கள், ’தொப்பை ‘தாங்கிகள் காரில் வந்து காஸ்ட்லியாக மூச்சு வாங்குகிறார்கள்.

புதுசான சூரிய ஒளியில் ‘தி ஹிந்து‘க்களும், ‘எக்ஸ்ப்ரஸினரும்‘ சுடச்சுட மொடமொடக்கிறார்கள். ரோட்டோர டீக்கடையில் ‘யுவன்ஷங்கர் ராஜா‘வுடன் அலறும் ‘ஹாரிஸ்‘. அத்தனை வாகனங்களையும் மேற்பார்வையிடும் அண்ணா மேம்பாலக் குதிரைவீரன். மெத்தப்படித்த மேதாவிகளை இரவு பகலாக பிளாட்ஃபார்மில் நிற்கவைத்து ‘சமத்துவம்‘ போதிக்கும் ‘அமெரிக்கத் தூதரகம்‘.

சாய்ந்து ஊர்ந்திடும் அரசு பஸ்களில் மூச்சுத்திணறும் நடுத்தர
வர்க்கம். அதனுள்ளே நெருக்கத்தில் ‘திருட்டு ஸ்பரிசம்‘ தேடும் ‘தகாத விரல்கள்‘.
அக்கறையாக கணவன் வயிற்றில் கையால் கொக்கி போட்டு ‘சக்கரை மொழி‘ பேசி அலுவலகம் பயணிக்கும் ‘அகல முதுகு‘ மனைவி‘மார்கள்‘.

டூ வீலரில் வித்தை காட்டுவது ‘பையனா பொண்ணா‘ என்று ‘பால் நிர்ணயம்‘ செய்வதற்குள் ‘பின் கூந்தல்‘ பறக்க ‘வ்ர்ரூம்மிடும்‘ இளசுகள். குவியல் குவியலாக அவியல் மக்களை தனக்குள் அடைகாத்திருக்கும் ‘ஸ்பென்சர் பிளாசா‘. அண்ணா சாலையில் அண்ணாந்து பார்க்கவைக்கும் அந்நாளைய அதே ‘பதினாலு மாடி எல்.ஐ.சி.‘ மாநகரச் சுவர்களில் அரை, முக்கால் நிர்வாணிகளாய் காட்சியளிக்கும் சினிமா ‘ஆதாம் ஏவாள்கள்‘.

இளமைப் பட்டாளத்தை தனது பெயருக்கு ‘பட்டா‘ போட்டுக்
கொண்டு குளுமையாக படம் காட்டுகிற ‘சத்யம் காம்ப்ளெக்ஸ்‘. அசுத்தமான மானிடர்களால் கறைபட்டு துக்கமாய் ஓடும் ‘கறுப்பு கூவம்‘. இஷ்டத்திற்கு சாணி கழித்து மனிதர்களுடன் சமமாக ஊடாடும் திருவல்லிக்கேணி மாடுகள். அழகான..அழுக்கான மேன்ஷன்களில் அடைந்து கிடக்கும் ஜீன்ஸ் பிரம்மச்சாரிகள். ‘குட்டி ஆஃப்கானிஸ்தானோ‘ என ஆச்சரியப்படுத்தும் கூட்டமான பர்தா பெண்கள்.

‘தென்மாவட்ட மனிதச் சங்கிலிகளை’ தினந்தோறும் நடத்துகிற
‘எழும்பூர் ரயில் நிலையம். ‘தேசிய ஒருமைப்பாட்டின் ஓடுதளமான‘ சென்ட்ரல் ரயில்வே ஸ்டேஷன். எத்தனையோ ‘எத்தன்களை‘ தனக்குள் பிடித்து வைத்திருந்து இன்று இடிபடப்போகும் மத்திய சிறை. ‘ஜொள் விளையாட்டு‘ மட்டுமல்ல..இளைஞர்களின் திறமையான ‘உள்விளையாட்டையும் பாரு’ என்று மகா அரங்கம் வைத்து காத்திருக்கும் ‘நேரு‘.

பல மைல்களுக்கு அப்பாலிருந்து வரும் காதலர்கள் தனது
‘முப்பாலில்‘ இருந்து மட்டுமே ‘கொட்டம்‘ அடிக்க ‘கோட்டம்‘ தந்த ‘வள்ளுவர்’. லட்சக்கணக்கானோரின் இச்சை தீர்க்க காமிரா முன் கச்சை காட்டும் கோலிவுட்
ஜிகினாப்பெண்கள். ‘இன்னோவா, ஆக்சென்ட்‘களை வழுக்க விட்டுவிட்டு ‘இன்னாபா‘ என்கிற டி.வி.எஸ். ஒல்லி வண்டிகளை மடக்கிப்பிடித்து அபராதம் விதிக்கும் டிராபிக் போலீஸ்.

‘த்தா..கீசிடுவேன்‘னு சக தமிழனையே திணறவைக்கும்
தெனாவட்டான ‘சென்னை செந்தமிழ்‘. மூன்றுமணி சுளீருக்கு பஸ் ஸ்டாப்களில் ‘ஜிலீர்‘ இளைப்பாறுதல் தரும் காலேஜ் குமரிகள். இருபது ரூபாய் தூரத்துக்கு நாப்பது ரூவா பறிக்கும் ‘சம்பல்‘ ஆட்டோக்கள். ரஜினியின் தும்மலைக்கூட எட்டுப் பக்க கவர்ஸ்டோரியாக்கி ‘எக்ஸ்க்ளூசிவ்‘ எனத் தொங்கும் வாரப்பத்திரிகைகள். சேனல் மழைக்காக டி.டி.எச். குடை பிடிக்கும் அபார்ட்மென்ட்கள்.

‘கறுப்புப்பூனைகளை‘ முன்னே ஓடவிட்டு ‘கறுப்புகளை‘
பொறுப்பாகக் காப்பாற்றப் ‘பாடுபடும்‘ அரசியல் தலைவர்கள். கொடிபிடிக்க கை தூக்கி..கோஷம் போட வாய் வளர்த்த அப்பாவி ‘தொண்டர்கள்‘. இந்த ‘கல்லாத‘ பேரையெல்லாம் பார்த்து நொந்து ‘கல்லாகிப்போன‘ ‘சிலைத் தலைவர்கள்’.

அடுத்தடுத்து புதுப்புதுசாக நுரைதள்ளும் மெரீனா அலைகள். ‘அசிங்க சங்கதி‘ நடக்கும் இடத்தை வேடிக்கை பார்ப்பதற்கான தண்டனையாக தலைகளில் எச்சம் சுமந்த சிலைகள். இருட்டிய அறையில் செய்யவேண்டியதை ‘சுண்டல் சிறுவர்களின்‘ வெறிப்புகளுக்கிடையே அரையிருட்டில் ‘கொக்கோகிக்கும்‘ சகல வயது ஆடவர்..மகளிர்.
பின்னிரவு வரை போதை மயக்கம் ஏற்றும் நட்சத்திர ஹோட்டல்கள். ஐநூறு ரூபாயில் வாய் துடைக்கும் கரன்சி சுல்தான்கள். ஆயிரக்கணக்கான ரூபாய் பில்லுக்கு அலட்சியமாய் நீட்டும் ‘கிரெடிட் கார்டர்கள்‘.

வங்கக்கடல் அலையின் தாலாட்டில் நனையாமல் ‘அணையா
விளக்கோடு‘ சதுக்கத்தில் தூங்கும் தங்கத் தமிழ்மகன் அறிஞர் அண்ணா. ‘எங்க வீட்டுப் பிள்ளை’ என்று இன்றும் தமிழ்மக்கள் மதித்துத் துதித்து..நினைவிடத்தில் ‘எங்கள் தங்கமாய்‘ மங்காமல் ஜொலிக்கிற ‘புரட்சித்தலைவர்‘ எம்.ஜி.ஆர். கடலுக்கே வெளிச்சம் வீசி..தனக்குக் கீழே இருட்டாக இருக்கிற ‘கலங்கரை விளக்கம்‘.

இரவுகளில்..குடிசை, பங்களா, ப்ளாட்ஃபார்ம், கார் என ‘இட
பேதம்‘ பாராது ‘கல் தோன்றி மண் தோன்றா காலத்தே முன்தோன்றி மூத்த ஒரு காரியம்‘ முடித்து தூங்கிப்போகும் மானுடம்! குட்நைட் சென்னை!

‘மதுரை ஒரிஜினல் கூட்டாஞ்சோறு!’

Sunday, July 5, 2009



‘கால்மணி நேரம் சந்திச்சா போதும்..எந்த துறையிலும் கால் பதிச்சு ஜெயிச்சுரலாம்‘ங்கற நம்பிக்கையை கையில் தந்து, கைகொடுத்து அனுப்பறவர்
மதிப்பிற்குரிய மாலன் சார்!

‘சிறந்த எழுத்தாளர்..புகழ்பெற்ற பத்திரிகையாளர்..ஆழமான அரசியல் விமர்சகர்..அபாரமான ரசனையாளர்‘னு மீடியாவின் அத்தனை ‘திசைகளிலும்‘ வெளிச்சம் பாய்ச்சியவர்!

சமீபத்தில் மாலன் சாரை சந்தித்தேன். முகத்தில் அதே இளமை..பேச்சில் அதே இனிமை. மதுரை மருத்துவக் கல்லூரியில் படித்த மாலன் சார் அவர்களுக்கு ‘மண்ணின் மைந்தனான‘ எனது இந்த ‘கூட்டாஞ்சோறு‘ சமர்ப்பணம்!

'படைத்தல்..காத்தல்..அழித்தல்‘னு ஏதாவதொரு வகையில் பணி செய்து ராப்பகலாக உறங்காமல் உலாவும் ‘கடவுள்களின் ஜெராக்ஸர்களான‘ மனிதர்கள். ‘வையை எனும் பொய்யாக் குலக்கொடி‘ என மெச்சிய ‘சிலப்பதிகாரத்தை‘
பொய்யாக்கிவிட்டு.. வெள்ளம் வந்தால் மட்டுமே கங்கு கரை வரை ‘நுங்கும் நுரையுமாகப் பொங்கியோடும் ‘வைகை‘ (நதி?) கம்மாய்.

வெள்ளையன் தூக்கிலிட்ட பின்னும் அந்த கம்பீரம் குறையாமல் இன்னும் சிலையாய் வாளேந்தி நிற்கும் ‘கட்டபொம்மன்‘. நகரத்தின் இண்டு இடுக்கு சந்து பொந்தெல்லாம் ‘வ்ர்ர்ரூம்ம்‘ என வந்துபோகும் ‘அரசுப் பேருந்துகள்‘. ‘அங்கிட்டும் இங்கிட்டுமாக‘ ஜனங்கள் பரபரக்கும் ‘பெரியார் பஸ் ஸ்டாண்ட்‘. தள்ளி நின்று ஒல்லியான குரலில் ‘‘ரூம் வேணுமாணே? பார்ட்டி ரெடி‘‘னு அடித்தொண்டையில் அழைப்பு விடும் ‘அவனா நீ‘க்கள். கூட்டமாக முண்டியடிக்கும் ‘பலரக‘ யூனிஃபார்ம் ‘துணி(மாணவ) மணிகள்.‘

அள்ளிச்செருகிய கூந்தல் கலையாமல்..வாயில் வெத்தலையையும்,கையில் கூடையையும் இடுக்கியபடி மிடுக்காக நடக்கும் ‘காதுவளத்த‘ பாட்டிகள். கிட்டத்திலேயே ‘சதக் சதக்‘ கொலையை ரத்தமும் மையும் உலர்வதற்கு முன்னரே முந்தித்தரும் ‘தினத்தந்தி‘ ஆபீஸ். அன்று பூத்து இன்று குலுங்கி என்றுமே வாசம் ‘கும்ம்‘மிடும் அதே வெள்ளைவெளேர் ‘மதுரை மல்லி’.

பேச்சுக்குப் பேச்சு ராகம் கலந்த ‘அண்ணே‘ போடும் ‘ஆறிலிருந்து அறுபது வயதான‘ தம்பிகள். நண்டு சிண்டுகள் முதல் பெண்டுலம் கழண்ட தொண்டு கிழம் வரை சகலருக்கும் ஒரு காலத்தில் ‘முண்டு அணிந்த குண்டு பெண்டுகளால்‘ வெள்ளித்திரையில் ‘கிளுகிளு‘ விருந்தளித்த ‘தங்க ரீகல்‘.

எதிரே..‘இதைத்தான் அமிர்தம்னாய்ங்களோ‘னு வியக்கவைத்து.. சுடச்சுட கமகமக்க தேக்கிலையில் வாங்கி ‘க்ளுக் க்ளுக்‘னு விழுங்க..தொண்டையிலேயே கரைந்து உயிர்வரை இனிக்கும் ‘திருநெல்வேலி அல்வா‘. மதுரையை பத்திரமாய் ஆண்ட ராணி மங்கம்மாவின் ‘மிச்ச நினைவுத்துணுக்காய்‘ மங்கம்மா சத்திரம்.

‘க்ளிப், கர்ச்சீப், ஜீன்ஸ், சட்டை, பேனா, டி.வி, கேசட், ஸ்டிக்கர், கடுக்காய், டி.வி.டி, பெல்ட், கத்தி, காபித்தூள்..என்ன வேணும்ணே‘னு சுத்தி நின்னு கத்திக்கூப்பிடும் டவுன்ஹால் ரோட்டில்..உதிரியாகச் சிதறி நிற்கும் ‘மினி மனித
டிபார்ட்மென்ட் ஸ்டோர்கள்‘. ‘சொக்க‘ வைக்கும் ‘மீனாட்சி‘ கோபுரங்கள். அதன்
மாடங்களில் வாடகையின்றி குடியிருக்கும் ஜாலியில் சடசடக்கும் புறாக்கள். சரிசனமாக தரிசனம் செய்து திரும்பும் பக்தர்கள். எப்போதுமே நெரிசலான நாலுமாசி வீதிகள்.

‘பசும்பொன்‘ நிறத்தில் பிரகாசிக்கும் கோரிப்பாளையம் ‘தேவர்‘ சிலை. நாற்புறமும் ‘டூ..த்ரீ..ஃபோர்..சிக்ஸ் வீலர்களில்‘ காதலி, மனைவி, அம்மா, பிள்ளை, பங்காளிகளுடன் சிக்னலில் சிக்கி நிக்க..நடுவே சுகமாக ‘கம்புக்கூடு‘ சொறியும் தொத்தலான போலீஸ்காரர். ‘வைகையில்‘ குளித்து வந்த ஒட்டுமொத்த மதுரைக்கே கட்டிமுடிக்கற அளவுக்கு ‘அஞ்சாநெஞ்சனின்‘ விசுவாசிகள் கட்டிவைத்திருக்கிற ‘விசுவரூப‘ விளம்பர
போர்டுகள்.

அசிட்டிக் வாசம்‘ கமழும் அரசு ராசாசி மருத்துவமனை. அழுக்காக
நோயாளிகள்..விசனத்தோடு ‘உறமுறைகள்‘..சிரிப்போடு கடக்கும் டாக்டர்கள். அந்த ‘முண்டாசு கட்டிய முறுக்கு மீசைக்காரன்‘ ஒரு காலத்தில் தன் ‘குஞ்சுகளுக்கு‘ ‘அக்னி‘ ஊட்டிய அதிசயம் நிகழ்ந்த ‘சேதுபதி மேல்நிலைப்பள்ளி‘.

பிரிட்டிஷ் காலத்துக் கம்பீரத்துடன் கலெக்டர் ஆபீஸ். சராசரி
வாழ்நாளான ஐம்பதாண்டுகளில்&முப்பது வருஷமாக வீட்டுப்பட்டா கோரி அலையும் சுத்துப்பட்டு 18 பட்டி ஆம்பளை பொம்பளைகள். ‘முதியோர் பென்ஷனுக்காக‘ பியூனையே ‘கலைக்டராக‘ நினைத்து கெஞ்சும் ரவிக்கை போடாத மூதாட்டிகள். கலெக்டர் தவிர..மற்ற மாந்தர்களையெல்லாம் ‘அற்ப புழுவே‘ன்னு பார்த்துச் செல்லும் கிளார்க்குகள்.

‘கமுக்கமாக‘ பல சம்பவங்களை புதைத்து வைத்திருக்கும் ‘தமுக்கம் மைதானம்‘. புத்தக மூட்டை சுமக்கும் வயசுல சாக்கு மூட்டை சுமந்து பேப்பர்
பொறுக்கும் ‘போஷாக்கு போதாத‘ ‘இந்தியாவின் எதிர்காலம்‘. அசையாத சைவர்களையும் அசைத்துவிடும் ‘அசைவ முனியாண்டி, தலப்பாகட்டி நாயுடு‘கள்.

ஒவ்வொரு கார்த்திகைத் திருநாளன்றும் ‘இந்து..முஸ்லிம்‘ ஒற்றுமைக்கு ஏதாவது ஊறு நேருமோ என ‘மலை உச்சியில் தீபத்தை‘ கட்டிக்கொண்டு பதற்றத்தோடு காத்திருக்கும் ‘திருப்பரங்குன்றம்‘. ஹாலிவுட் நடிகன்லேர்ந்து இன்னிக்கு காலையில் அறிமுகமான ‘புதுமுக ஜுஜுபி‘வரை அகில உலகத்துக்கே ரசிகர் மன்றம் வைத்து ‘கலை‘ வளர்க்கும் ‘ஜிகர்தண்டா‘ ரசிகர்கள். எக்கச்சக்க மேதைகளை ‘உருவாக்கி..உள்ளடக்கி’ வைத்துள்ள ‘காமராசர் பல்கலைக்கழகம்‘.

‘ஐயோ பசி‘ன்னு வந்தோர்க்கு எந்த நேரமும் ‘ஐயா..ருசியா புசி‘ன்னு படையல் போடுற ‘டண்டக்கு டண்டக்கு‘ கொத்துபரோட்டாக்கள். ‘அலாவுதீன்‘ பறக்கும் இட்லிகள். மணிரத்னம் பட ஷூட்டிங்கிற்கு தன் புராதன ‘மகாலை‘ வாடகைக்கு விடும் ‘நாயக்கர்‘. ‘கஞ்சா புகையோடு‘ சந்துகளில் அஞ்சாமல் நெளிந்து ஓடும் சைக்கிள் ரிக்ஷாக்கள். ‘பாட்ஷா‘ ஸ்பீடில் பாய்கிற ஆட்டோக்கள். ஊருக்குப் போகிற ‘அவசரத்தில்‘ ஆரப்பாளையம் பஸ் ஸ்டாண்டு ‘கட்டணக் கழிப்பறை‘ முன்னே நிற்கிற ‘அவஸ்தை பயணிகள்‘.

‘தல‘யை வம்புக்கிழுத்த ‘தளபதி‘ ரசிகருக்கு கத்திக்குத்து‘னு
அசால்ட்டா அடுத்தநாள் காலைப் பேப்பருக்கு செய்தி கொடுத்துவிட்டு..மத்திய சிறையில் ‘கைதியாகவும்‘, ஆஸ்பத்திரியில் ‘அவசர வார்டிலும்‘ தூங்கும் ‘அவசர ஆவேச வாலிபர்கள்‘. ‘உலக நாயகனையே‘ ‘புன்னகை மன்னனாக்கிய‘ பேராசிரியர் கு. ஞானசம்பந்தன். ‘‘ம்..கொல்றாய்ங்கய்யா‘‘னு குலுங்கக் குலுங்கச் சிரிக்கவைத்து அலுங்காமல் ‘தமிழ்‘ போதித்து.. நிறத்திலும், பேச்சிலும் ‘கருப்பட்டியாக‘ இனிக்கும் ‘சாலமன் பாப்பையா‘. வர்றேண்ணே!

குகை..புகை..யானை!

Thursday, June 25, 2009



சும்மா எத்தனை முறை பார்த்தாலும் சலிக்காதது...யானை, ரயில், கடல்! இதுல ‘ரயில்ல போகும்போதே யானையை பாக்கலாம்‘னா..அது எம்மாம்பெரிய த்ரில்!

‘பாட்டியோட சுருக்குப்பை மாதிரி‘ பல சுவாரசியங்களை அடுக்கடுக்கான மடிப்புகள்ல அடக்கி வெச்சுருக்கற ஊட்டிக்கு ‘மலை ரயில்ல‘ ஒரு ஜாலி ட்ரிப் அடிச்சோம்.

''பாத்து போங்க..வழியில யானை கிராஸ் ஆனாலும் ஆகும்‘‘னு
ஏறும்போதே காத்துவாக்குல ஒரு வாக்கு காதுல விழுந்துச்சு. இதுபோதாதா? குளிரு அடிக்கிற மலையில களிறு பிளிறும் சத்தம் கேக்குதாங்கற எதிர்பார்ப்பால நமக்கும்
‘குளிர்விட்டுப்‘ போச்சு!
மேட்டுப்பாளையத்திலிருந்து படுகரெக்ட்டா காலை ஏழுமணிக்கு ‘ஜிவுக்‘னு கிளம்பிச்சு ரயில். முதல் வகுப்பு பெட்டியில் முன்வரிசை சீட்டு.. முகத்தை முத்தமிடற ‘ஜில்‘காத்துன்னு ‘ஃப்ரிஜ்ஜுக்குள் உக்கார்ந்த கூலிங் ஃபீலிங்!‘

‘ஜிகுஜிகு‘ன்னு ரயில் வர்றதை சட்டை செய்யாமல்..‘ஏதோ பெரிய சைஸ் சூட்கேஸ் வருதுங்கற மாதிரி‘ ட்ராக்குக்கு குறுக்கே கோழி முதல் மனுஷங்க வரை
ஜாலி நடை போட்டது செம தமாஷ். ‘‘யானை வரும்னு சொன்னாங்க. ஆனா மனுஷங்க
தான் கிராஸ் ஆகறாங்க‘‘னு டாப் கியர்ல எகிறியது நம்மோட ‘யானை ஆவல்‘.

கல்லார் ஸ்டாப்பிங்லேர்ந்து பற்சக்கரம் பொருத்திய ட்ராக்கில் ரயில் மலையேற தொடங்கிச்சு. முன்னால உக்காந்திருந்த ப்ரேக்ஸ்மேன்கிட்ட பேச்சு குடுத்தேன். ‘‘முப்பது வருஷமா இந்த ரயில்ல ஓடறேன்(!). எவ்வளவோ மனுஷங்களை
பாத்தாச்சு. எத்தனையோ மிருகங்களையும் பாத்தாச்சு‘‘ன்னார் கூலா.

லேசான ‘திடுக்‘கோட ‘‘மிருகங்களையா? அப்போ யானையெல்லாம் வருமா?’’னு இழுத்தேன். ‘‘ஆமாங்க. இந்த ட்ராக்ல பாக்காததா? குறுக்கும் நெடுக்குமா
யானைக அதுபாட்டுக்கு திரியும். ப்ச்..என்ன! நாமதான் கொஞ்சம் எச்சரிக்கையா
இருக்கணும்’‘னார் அசால்ட்டா.

உண்மைதான். நாலு ரயில் பெட்டிகளை உந்தித்தள்ளுற இன்ஜின் கடைசியா இருக்கு. முந்தி இருக்கற முதல் வகுப்பு பெட்டிக்கு முன்னே குந்தி இருக்கறவர் இவருதானே. திடீர்னு ‘ஹோ‘ன்னு சத்தம். என்னடான்னு பாத்தா..பட்டப்பகல்லயே
கும்மிருட்டான குகைக்குள்ள நுழைஞ்சு வெளியேறிச்சு ரயில்.

‘‘இங்க பாருங்க.. யானை பக்கத்துலதான் இருக்குபோல‘‘னு
‘கொலம்பஸ்‘ குரல் குடுத்து ‘கொல நடுங்க‘ வெச்சாரு ப்ரேக்ஸ்மேன். நாம இருந்த ஒட்டுமொத்த பெட்டியே ‘எப்டி சொல்றீங்க?‘‘னு எட்டிப்பாத்தது. ‘‘தோ தெரியுதே..‘லட்டு லட்டா‘(!?) சாணி! கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாலதான் போட்டிருக்குபோல’’னு ‘லைவ் ரிப்போர்ட்‘ தர..எல்லாரையும் த்ரில் தொத்திக்கிச்சு.

இதுக்கிடையில ‘‘ஹைய்யோ..எவ்ளோ குரங்குங்க பாருங்க‘‘னு ஒரு இளம் மனைவி குஷியா தாவ..‘அட..ட்ரெயினுக்கு வெளியிலுமா’னு அந்த பொண்ணோட கணவர் கூவ..இந்த ‘பொது நக்கலை‘ கேட்டு பெட்டிக்குள்ள சிரிப்பலை. காலை ஏழு
மணிக்கே ரயில் ஏறிட்டதால எல்லாருக்குமே ஆளைக்கொல்ற பசி. ‘ஹில் க்ரூவ்‘
ஸ்டாப்பிங்ல ரயில் நின்னதுமே..அங்க கிடைச்ச வடை, பிஸ்கோத்துகளை கடிச்சபடி சுடச்சுட டீ அடிச்சோம்.

கிளம்பின ரயில் திடுதிப்புன்னு ஒரு இடத்துல ப்ரேக் அடிச்சு நின்னுச்சு. எதிரே இருட்டுக்குகை. ‘என்ன ஏது‘னு விசாரிச்சா..ட்ராக்கை ஒட்டி நின்ன ஒரு
ரயில்வே மீசை ஆசாமி ‘‘குகைக்கு அந்த பக்கம் யானை நிக்குதுப்பா‘‘னு நம்ம ப்ரேக்ஸ்மேன்கிட்ட சாவகாசமா சொன்னாரு. ‘‘என்னாது.. யானை நிக்குதா‘‘னு பயணிகள் மத்தியில கேள்வி ‘எக்கோ‘ அடிச்சபடி ‘தடக் தடக்‘னு பயம் பரவிச்சு.

‘‘அட ஆமாங்க! ட்ரெயின் சத்தம் கேட்டு யானை இப்பதான் அங்கிட்டு நகர்ந்து போயிருக்குபோல. இதோ பாருங்க..அந்த யானை போட்ட சாணியிலேர்ந்து சூடா புகை போறதை!‘‘னு ‘ஆனைத்தரமா‘ ஆசாமி சுட்டிக்காட்ட..மொத்தப்
பெட்டியே எட்டிப்பாத்து வாய்ல புகைவிட்டுச்சு.

‘எந்த நொடியில யானை வெறிகொண்டு தாக்குமோ?‘‘னு எதிரே இருக்கற இருட்டு குகை வேற ஏகத்துக்கும் பீதியை கௌப்பி ‘லப்டப்‘பை எகிறவெச்சுச்சு. இந்த கலவர நிலவரம் புரியாமல் நிறையப் பேரு குகையை ‘பேக்ரவுண்டா‘ வெச்சு போட்டோக்கள் எடுத்துகிட்டுருந்தாங்க.

அப்போ சைடிலிருந்த மரங்களோட மறைவுல ‘நம்பர் ஒன்‘ போன ஒருத்தர் ‘அடிச்சுப் பிடிச்சு‘ ஓடிவர..மொத்த பயணிகளோட அடிவயித்துலயும் ‘அடுத்துப்
போறதுக்கான‘ பயம் பரபரத்துச்சு. ‘என்னாச்சு‘‘னு விசாரிச்சா..‘‘அந்த பக்கத்துல பெரிஸ்ஸா மலைப்பாம்பு ஒண்ணுக்கு..ஸாரி..ஒண்ணு போச்சுங்க!‘‘ன்னாரு ‘பாதி‘ போன பீதியோட!

‘‘எப்போ யானை வரும்? எப்போ ட்ரெயின் கிளம்பும்?’’னு சக பயணிகளும் தங்களுக்குள்ளயே ‘பய கேள்விகளை‘ வீசி பந்து விளையாடிகிட்டிருக்க.. திடீர்னு விசில் சத்தம் கேட்டுச்சு. ‘‘ஏறுங்க சார் சீக்கிரம்! யானை கௌம்புதோ
இல்லையோ..ட்ரெயின் கௌம்பிருச்சு!‘‘ன்னாரு ப்ரேக்ஸ்மேன். அதுக்குப்பிறகு வழிநெடுக கண்ணில் தட்டுப்பட்டு தொட்டுத்தொடர்ந்தது ‘சாணி தரிசனம்‘ மட்டுமே!

இப்படியாக ஊட்டி மலை உச்சிவரை நாம பாத்து ரசிச்சது..‘எக்கச்சக்கமா பரவிக்கெடந்த யானை எச்சத்தைத்தான்! ‘அடப்பாவி மக்கா..யானையை
பாக்கவே முடியாதா‘ங்கற ஏக்கத்தோடவே ஊட்டிக்குப்போய் இறங்குனதுமே யானையைப்
பாத்தேன்.. ரயில்வே ஸ்டேஷன்ல மாட்டியிருந்த ஒரு காலண்டர்ல!

 
சுடச்சுட - by Templates para novo blogger